Auteur: Mohd Parid Jaya — Focus: Een uniek interview met de meest norse gast uit 1839: Over havermelk, digitale megafoons en de Enkhuizer Almanak voor mensen met een kort geheugen. Datum: 13 februari 2026 | 🍎 6 min leestijd

Introductie: De Lens van de Camera Obscura

“Camera Obscura” (1839) is een werk geschreven in de vroege 19e eeuw door Nicolaas Beets onder het pseudoniem Hildebrand. Het boek verkent door de lens van herinnering en reflectie hoe maatschappelijke normen en persoonlijke groei de menselijke ervaring vormen. Een van de meest markante personages uit dit rijk tapijt is de afstandelijke maar goedbedoelende neef, Robertus Nurks.

Het was een grote eer om dit unieke interview te houden met Meneer Nurks, die zojuist is komen aanvliegen vanuit 1839.

Het Interview: De Daily Grind

Locatie: ‘The Daily Grind’, een hip koffietentje in de stad. Situatie: Robertus Nurks zit aan een tafeltje. Voor hem ligt een stapel kranten en een iPad die hij met zichtbare walging vasthoudt. Hij roert nors in een kopje.

Ik: “Meneer Nurks, welkom in 2025/2026. Hoe bevalt de koffie?”

Nurks: (Trekt een gezicht alsof hij azijn drinkt) “Koffie? U noemt dit koffie? In 1839 noemden we dit slootwater. En dan vragen ze of ik er ‘havermelk’ in wil. Ik ben toch geen paard? Maar goed, ga zitten, u staat in mijn licht.”

Ik: “Excuus. U heeft de krantenkoppen van vandaag gelezen. Wat is uw eerste indruk van de huidige tijdsgeest?”

Nurks: (Pakt de krant, wijst met een priemende vinger naar de voorpagina) “Kijk hier. ‘Woede in de Kamer over tweet’. Het is lachwekkend. Jullie noemen dit ‘nieuws’, ik noem het de Enkhuizer Almanak voor mensen met een kort geheugen. Het is één groot theater van gekwetste ijdelheid.”

Ik: “U herkent de patronen?”

Nurks: “Mijn beste, ik ben op diners geweest bij de familie Kegge waar meer verstandige dingen werden gezegd dan in dit hele katern. Jullie denken dat de wereld in brand staat omdat mensen tegen elkaar schreeuwen. Alleen hadden we toen geen digitale megafoons om onze domheid de wereld in te slingeren.”

Ik: “Veel mensen maken zich zorgen over de verharding. De polarisatie.”

Nurks: “Polarisatie? Pff. Aanstellerij. Het is gewoon de eeuwige drang van de holbewoner om bij een groepje te horen. Het zijn allemaal acteurs die wachten op applaus. En de krant verkoopt de kaartjes voor de voorstelling.”

Ik: “Wat zou uw advies zijn aan de lezer van 2026?”

Nurks: “Stop met happen. Jullie happen allemaal als hongerige voorns in een vijver. Iemand roept iets doms op dat internet van jullie, en hup, heel het land hangt aan de haak. Spartelend van verontwaardiging. Vermoeiend.”

Ik: “Dus?”

Nurks: “Bestel een fatsoenlijke borrel, lees een goed boek uit de negentiende eeuw en laat die schreeuwlelijkerds lekker tegen elkaar schreeuwen. Wees de visser, niet het aas. En nu graag oprotten, ik wil mijn croissant eten. Hij is gortdroog, trouwens.”

#Hildebrand #RobertusNurks #CameraObscura #Literatuur #Maatschappijkritiek #2026 #Havermelk #EnkhuizerAlmanak #PaperTrails

RESPECT THE WORK

Alle documenten op deze site (inclusief 'Paper Trails') zijn authentiek en beschermd. Om de integriteit van deze informatie te waarborgen, verzoeken wij u deze materialen niet te gebruiken, te kopiëren of te delen zonder voorafgaande schriftelijke toestemming. Wilt u een bron gebruiken? Ik hoor graag van u! U kunt mij e-mailen om toestemming te vragen of een samenwerking te bespreken.

Laten we praten

Zijn we inderdaad veranderd in "hongerige voorns" die aan elke digitale haak happen? Of heeft de moderne tijd ons simpelweg zichtbaarder gemaakt in onze zwaktes? Deel uw gedachten over dit gesprek met Nurks in de sectie hieronder. U kunt mij ook direct bereiken via mohd@profpeter.my.